قدیم تر ها وقتی مردم میخواستند دعایی در حق کسی کنند می گفتند "خدا خیرت دهد" .. "خدا برکت دهد" (همون خدا بده برکت). قدیم تر ها وقتی باران نمی بارید، مردم توبه می کردند، مردم نماز باران می خواندند، از خدا باران می خواستند، از خدا برکت به کشتشان را می خواستند، حرکت می کردند تا خدا برکت دهد. قدیم تر ها مردم عبدالرزاق بودند. وقتی عبدالرزاق نباشی، دیگر چه فرقی می کند عبدالیارانه باشی، عبدالدولت باشی یا عبد ضد دولت! عبدالرزاق پدر برادران شهید زین الدین بود که فرزندانش را هم داد به رزاق و چیزی نخواست! عبدالرزاق او بود که رفت. وقتی عبدالرزاق نباشی دیگر چه فرقی می کند که روزیت را از چه کسی می گیری؟ دیگر چه فرقی می کند به کدام کعبه سجده کنیم؟ امروز وقتی اخبار ساعت 14 را می دیدم به  کارشناس محترم هواشناسی جناب آقای اصغری (همان هواشناس خودمانی صداوسیما) که از شدت سرمای 2درجه زیر صفر دیشب تهران ذوق کرده بود و با شوق زیاد در هوای برفی محوطه صداوسیما گزارش می داد هم حق دادم که اینگونه ابراز خوشحالی کند که: این نعمت به برکت توده هوای اروپاییست که از سه شنبه وارد ایران شده است! ... البته آقای اصغری معمولا جملات را با الحمدلله و خدا رو شکر شروع میکنند.... ولی این یک جمله مرا یاد نسیم ها مدیترانه ای انداخت ... مرا یاد "پنجره ها" ی "رضا امیرخانی" انداخت... اینکه امروز برکات نازله از غرب و اروپاست و نقمات از خود ماست (خواه دولت، ایران، اسلام و یا حتی پدر و مادرمان!). هرچند طنز حزن انگیزیست، اما مگر می شود از اعتقاد ما به رب الرباب (u.s) حداقل در همین دنیا گذشت!!

امروز وقتی برکات نازله از الطاف خفیه جناب غرب باشند، و نقمات از قهر حضرتشان، طبیعتا وقتی کمیل می خوانیم که "اللهم اغفر لی الذنوب التی تنزل النقم اللهم اغفر لی الذنوب التی تغیر النعم" از سر تعارف با خدا صحبت می کنیم! وقتی اعتقاد داریم رازق یارانه است، یا وقتی اعتقاد داریم رزاق (u s) است... دیگر "هوالرزاق" بالای سر در مغازه مان برای چیست؟! غیر تعارف است؟!

استغفرالله... از برای سلامتی و تعجعیل در ظهور حضرت صاحب الزمان(عج) و جهت سلامتی و طول عمر با عزت برای امام خامنه ای 14 صلوات...