دلم می خواهد از روی بی سوادی و ایضا جهل بگویم "کامثال لولوء المکنون" فقط مربوط به بهشت و حوریان بهشتی نیست! در این دنیا هم مرواریدهایی درون صدف محبوس هستند و می خواهم جسارت کنم و بگویم این روزها که میدان لولوء را می بینم با آن جوانانی که گردش می چرخند و "امن یجیب" می خوانند و با "یا حسین" و " یاعباس" به سر و سینه می زنند یاد "اللولوء المکنون" می افتم... لولوء مگر چیزی غیر این می تواند باشد... جایی که حسین باشد بی ادبی است که ما از فردوس حرف به میان بیاوریم... بی معرفتیست... و جایی که حسین نباشد چه فرقی می کند در خانه پای ماهواره باشی یا در طواف کعبه و یا در بهشت، بی حسین هر جا که باشی جهنم است... شاید تانک های آل سعود و بالگرد های آل خلیفه، موقتا میدان را از جوانان خالی کنند، شاید میدانی که مرکز تجمع بود را هم تخریب کردند، شاید دو وزیر شیطان بیایند در منطقه و یکی که قلدرتر است بیاد بحرین و آن یکی هم که بدکاره است برود تونس و مصر (و نتیجه اش بشود برگزاری همه پرسی در روز شنبه، شنبه ای که مقدس است برای یهودیان) ... شاید زلزله ژاپن بتواند تیتر خبرها را غصب کند و دغدغه شهروندان عمو سام بشود رآکتور شماره ۳ و ۴، و شاید این غصب تیترهای خبری مجوزی باشد به طرح مشت آهنین جهت قتل عام مسلمانان لیبی و یمن و بحرین، و شاید قطعنامه علیه دولت لیبی جنجالی برای به حاشیه بردن انقلابهای مردمی منطقه باشد، شاید فرانسه و انگلیس و شیطان بزرگ و کانادا در حال تجهیز برای حمله به لیبی باشند که این خود یعنی تحریک قذافی و تحریف انقلاب مردمی لیبی! شاید آل سعود بتواند قیام مردمش را کنترل کند و شاید کشتن شیعه در یمن آنقدر مهم نباشد که در اخبار روز دنیا نقل شود... ولی دنیا بداند این صدای جیرینگ، آخرین ضربه ای بود که آل سعود با پیکش به پیک شیطان بزرگ زد... این شرابی که نوش کرد هم هرچند نیتش به سلامتی ملک عبدالله باشد ولی زهر است که آل سعود یک قورت سرکشید... امروز که وهابیت این فرقه ابتر، با تمام قوا به مسلمان کشی آمده است، آیا سال نو می تواند مجوز قتل برادرانمان باشد... همان هایی که چند ده سال پیش با ما سر یک سفره هفت سین، سال نو را جشن می گرفتند... همان هایی که هنوز هم با ما در یک روز پیراهن مشکی به تن می کنند و به سر و سینه می زنند و حسین حسین می گویند...
امروز قضیه بحرین و همچنین یمن از چند لحاظ قضیه اول مسلمین است. بر همه مسلمین جهان از لیبی و مصر و تونس و اردن و یمن گرفته تا ایران و ترکیه و قطر و عراق و سوریه و لبنان و حتی پاکستان و افغانستان، بر همه تکلیف است که نگذارند، لولوء تخلیه شود. امروز اگر میدان لولوء تخلیه شود، دیگر خالی کردن منطقه از بیگانگان سخت می شود، همانطور که تخلیص اسلام از صیهونیست سخت می شود. امروز که آل سعود قتل مسلمان را به خدمت حرم ترجیح داده است، همین امروز باید ثابت شود که حرمت مومن، بالاتر از حرمت کعبه است، وگرنه هر کلیداری جرات تعرض به هر مومنی را به خود می دهد. امروز که خادم حرم بر زائر حرم شمشیر کشیده است، و خودش خودش را رسوا کرده است، آیا می شود سکوت کرد؟! امروز باید اسلام، از کسانی که نه حرمت مسلمان را نگه می دارند و نه حرمت کعبه را، رهایی یابد. که الحمدلله همین هم شده است. امروز عقب نشینی مسلمانان در بحرین، منجر به عدم فتح بزرگی می شود که تا سالها ممکن است حسرت به دل مسلمانان بگذارد. و خدای نکرده اگر اتفاق بیافتد، در این عدم فتح همه مسلمانان جهان مقصرند و ایضا متضرر. تمامی مسلمانان باید بدانند که پیروزی در میدان لولوء، و تخلیه بحرین از نیروهای آمریکایی و آل سعود، کار سایر کشورها را نیز آسان تر می کند.
در پایان از دوستان خواهش دارد به هر طریق و از هر تریبونی که در دست دارند، نگذارند که برادرانمان در بحرین تنها بمانند. حالا یک سال، یک مشت پسته کمتر بخوریم، اتفاق خاصی نمیفتد... ولی یک قلم، یک تریبون، یک مشت خالی، هم برای مردم بحرین سرنوشت ساز است...
یا صاحب الزمان! ای امید مستضعفان! سال نو می شود و بهار ظاهری می آید... ای بهار دلهای پاییزی و دنیای یخ زده. ما جز شما کسی را نداریم... "دعا کن برای ما!"

برای سلامتی و تعجعیل در ظهور حضرت صاحب الزمان(عج) و جهت سلامتی و طول عمر با عزت برای امام خامنه ای 14 صلوات...