بسم رب...

دگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور

گلبانگ زد كه چشم بد از روی گل به دور

ای گل به شكر آنكه تویی پادشاه حسن

با بلبلان بیدل شیدا مكن غرور

.

.

.

اگر چه دوست به چیزی نمی خرد ما را

به عالمی ندهم مویی از سر دوست


پ.ن۱: دلم بد جوری واسه آقا تنگ شده. یه سری آدم نا مسلمان هم که دوباره اخیراْ به آقا بی احترامی کردن. آقا جان «آجرک الله فی مصیبت جهلنا». هر چند عددی نیستیم ولی به عالمی ندهم مویی از سر دوست...

پ.ن۲: هر چند غیبت ما به غیبت بعضی عزیزان که این چن وقت خبر تعطیلی (موقت یا دائم) وبلاگشونو شنیدیم. مربوط  نمی شه. ولی دوستانی که این چن وقت به وبلاگ ما سر می زنن و مطالب تکراری ما چشمای خوشگلشون رو اذیت می کنه٬ حلال کنن. سعی می شه سریعتر آپ کنیم.

.

.

.

یا علی