امام نماز جماعت ما یه كار خوبی كه معمولاً هر شب بین دو تا نماز انجام می ده اینه كه احكام شرعی را بیان می كنه. یه دو سه نفری هم هستن كه بعضی وقتها سر بیانهای مختلف یا تفسیر احكام با هم بحث می كنن. بگذریم حرف من این نیست.

چن شب پیش این روحانی یه استفتائی خوند كه كمتر كسی جوابش رو می دونست، یعنی از شنیدن جوابی كه حضرت امام داده بودند همه متعجب شدن و اما استفتاء:

.

س181- با توجه به مساله 247 رساله: ‹كسی كه پیش از شستن صورت، دستهای خود را تا مچ شسته، در موقع وضو باید تا سر انگشتان را بشوید و اگر فقط تا مچ را بشوید، وضوی او باطل است› ، من با این كه فردی با سواد بودم و رساله هم در اختیار داشتم، نسبت به این مساله بی اطلاع بودم و به مدت 14 سال وضوی خود را به این طریق می گرفتم كه : دستها را فقط تا مچ می شستم و نیتی هم كه در وضو داشتم تا سر مچ بوده؛ نمازهایی كه با این وضوها خوانده ام چه صورتی دارد؟

.

ج- نمازهایی كه با وضوی به كیفیت مزبور خوانده اید صحیح نیست و باید قضای آنها را بجا آورید.

استفتائات امام خمینی جلد 1 ص175.

.

.

همه چن لحظه ساكت شدن. بعد یكی گفت شاید امام خواستن شوخی كنن!! خُب وقتی نمی دونسته كه... 14 سال قضا؟!!! بی انصافیه!

.

.

.

كار خدا اینجوریاست دیگه!! رو حساب كتابه. زبونم لال با كسی هم شوخی نداره. وقتی پرده ها كنار رفت یهو می بینی ای دل غافل! تمام اعمالت چون مقدماتش رو درست انجام ندادی، پرید!

.

.

باز یاد یه جمله از حضرت امام افتادم: بازار عمل اون ور خیلی كساده!

.

.

.

جدا از خلوص نیت، خیلی از كارها هم چون احكامش را نمی دونیم قبول نمی شه، یعنی اصلاً به حساب نمیاد. حواست باشه.

.

.

دانستن احكام بر همه واجب است. حالا هی بگو خوندن رساله كسل كننده است و سخته و حس و حالش نیست! اگه دلت به حال خودت می سوزه، مجبوری بخونی. بعد نری اونور بگی من نمی دونستما!

.

.

.

یا علی