الان چند وقته كه به ما وحی نازل نمی شه و حتی دریغ از یه الهامی كه بتونیم باهاش پز بدیم! تو این شرایط پلیتیكی معمولاً‌ دست به دامن حسین كوچولو می شدیم كه از طرف ایشون واسه ما گشایشی بشه كه متاسفانه از همسایگی ما اسباب كشی كردن و رفتن! خلاصه اخرین نه فیلمی دیدیم نه كتابی خوندیم نه كار قابل عرضی انجام دادیم كه بخوایم سرتان را درد بیاریم! خیالتون رو راحت كنم شما هم مثل من بگیرین تخت بخوابین. قول میدم اگر مثل اصحاب كهف 300 سال هم بخوابم و بعد خدا ما رو مورد عنایت قرار بدهند و دوباره بیدار كنند، همون بادمجون بی آفت بمونم! مطمئناً هم در اسرع وقت با محیط سازگار سازگار می شویم از نوع "كن فیكون". عین خیالم هم نیست كه در چه حكومتی باشم. چه این دولت به اصطلاح كریمه! چه در آن دولت یار. نمونه اش همین فضای جدید میهن بلاگ، كه اولش گفتم كی حال داره با این كار كنه ولی الان عادت كردم!

.

.

بعضی وقتا (الان كلی واسه خودم كلاس گذاشتم كه نگفتم همیشه) یك احساس تنفر عجیبی در "نفس لوامه"ام می پیچه، دیدینی! آقا شدیم سیب زمینی. اونم چه سیب زمینی فرد اعلایی!

بچه ها چه بلایی داره سرمون میاد؟! دنیا رو آب ببره، باز هم ما میایم و وبلاگمون رو چك می كنیم كه نظر جدید چی داریم؟! دیگه نه رگ غیرتی میزنه بیرون، نه هیچ چیز دیگه! به قول خودمون ... بی خیال قول خودمون كه همش آبرو ریزیه! رفیق كم كم داریم همه چیزمون رو پای تلویزیون و روزنامه و اینترنت و هزارتا كوفت و مرض به اصطلاح تكنولوژی(به قول ایرانی ها فن آوری)از دست می دیم.

.

.

به هیچ جا نرسد هركه همتش پست است   *****   پر شكسته خس و خار آشیانه شود

.

.

.

واسه پر شكسته ها دعا كنید!

یا علی