تبلیغات
یاد باد آنکه ز ما وقت سفر یاد نکرد - مطالب اردیبهشت 1389

یاد باد آنکه ز ما وقت سفر یاد نکرد

به وداعی دل غمدیده ما شاد نكرد

دنیاى فاسد غرب خواستند بروز زن را، شخصیت زن را در روشهاى غلط و انحرافى كه همراه با تحقیر جنس زن است، به زور به ذهن دنیا فرو كنند: زن براى اینكه شخصیت خودش را نشان بدهد، بایستى براى مردان چشم‌نواز باشد. این شد شخصیت براى یك زن؟! بایستى حجاب و عفاف را كنار بگذارد، جلوه‌گرى كند تا مردها خوششان بیاید. این تعظیم زن است یا تحقیر زن؟ این غرب مستِ دیوانه‌ى از همه جا بى‌خبر، ( مدیریت معزز وبلاگ: ما هلاك این عبارتیم!! دادیم قابش كنند بزنند بر ورودیهای مغزمان و خروجیهایش!) تحت تأثیر دستهاى صهیونیستى، این را به عنوان تجلیل از زن عَلم كرد؛ یك عده هم باور كردند. عظمت زن به این نیست كه بتواند چشم مردها را، هوس هوسرانان را به خودش جلب كند؛ این افتخارى براى یك زن نیست؛ این تجلیل زن نیست؛ این تحقیر زن است. عظمت زن آن است كه بتواند حجب و حیا و عفاف زنانه را كه خدا در جبلّت زن ودیعه نهاده است، حفظ كند؛ این را بیامیزد با عزت مؤمنانه؛ این را بیامیزد با احساس تكلیف و وظیفه؛ آن لطافت را در جاى خود به كار ببرد،آن تیزى و بُرندگى ایمان را هم در جاى خود به كار ببرد. این تركیب ظریف فقط مال زنهاست؛ این آمیزه‌ى ظریف لطافت و بُرندگى، مخصوص زنهاست؛ این امتیازى است كه خداى متعال به زن داده است؛ لذا در قرآن به عنوان نمونه‌ى ایمان - نه نمونه‌ى ایمان زنان، نمونه‌ى ایمان همه‌ى بشر؛ زن و مرد - دو زن را مثال میزند: «و ضرب اللَّه مثلا للّذین امنوا امرأت فرعون»(1) و «مریم ابنت عمران»؛(2) یكى زن فرعون است، دومى هم حضرت مریم است. اینها اشاره‌ها و نشانه‌هائى است كه منطق اسلام را نشان میدهد.
قدرت این ملت به موشك و توپ و تانك و هواپیما و وسائل جنگى نیست؛ اینها هم لازم است، داریم هم الحمدللَّه؛ اما قدرت این ملت به ایمان اوست. ملت ما به توفیق الهى، به هدایت پروردگار، به كمك خداوند، در زمینه‌هاى سخت‌افزارى هم به صورت جهشى پیش رفت. امكاناتى كه ما امروز داریم، نه قابل مقایسه‌ى با امكانات اوائل انقلاب ماست - و به طریق اولى‌ قبل از انقلاب - نه قابل مقایسه‌ى با خیلى از كشورهائى است كه سالهاى متمادى این دردسرها را هم نداشتند؛ دل بسته بودند به كمك بیگانگان و دشمنان. الحمدللَّه ملت ایران در این جهات هم خیلى جلو است؛ اما اینها مایه‌ى قدرت ما نیست. مایه‌ى قدرت كشور اسلامى و ملت اسلامى، ایمان اوست؛ آن جوهر ایمانى است در او. براى او فرق نمیكند كه این امكان مادى را دارد یا ندارد.(مدیریت وبلاگ:براى او فرق نمیكند كه این امكان مادى را دارد یا ندارد) سى سال پیش این ملت ایستاد. امروز هم سى سال است كه تحریم كرده‌اند، تهدید كرده‌اند، حمله‌ى نظامى كرده‌اند، خباثت كرده‌اند، شبكه‌هاى تنیده‌ى سیاسى و امنیتى را به جان او انداخته‌اند؛ این ملت هم همین طور روزبه‌روز به صورت مضاعف رشد كرده، پیش رفته؛ نه فقط عقب نرفته، متوقف هم نشده؛ حتّى به طور متعارف هم رشد نكرده، بیش از متعارف رشد كرده. بنابراین عظمت ملت ایران به خاطر همین جوهر ایمانى است.
حالا بى‌عقلها ملت ایران را تهدید میكنند! رئیس جمهور آمریكا هفته‌ى گذشته به زبان تلویح و اشاره، تهدید اتمى كرد. این تهدیدها در ملت ایران كارگر نیست، اما این مایه‌ى ننگى شد براى تاریخ سیاسى آمریكا؛ این نقطه‌ى سیاهى شد در كارنامه‌ى دولت آمریكا. تهدید اتمى؟! معلوم شد پشت صحنه‌ى نمایش صلح‌دوستى و بشردوستى و پایبندى و اصرار بر معاهدات اتمى چیست. معلوم شد پشت صحنه‌ى نمایش دستِ دوستى دراز كردن چیست. ادبیات روباه‌منش تبدیل شد به ادبیات گرگ‌منش. تا حالا میگفتند كه بله، ما دست دوستى دراز میكنیم، ما چنین، چنان؛ معلوم شد كه پشت قضیه چیست؛ معلوم شد كه طبیعت خونخوار و سلطه‌طلب دنبال چیست. اینها میخواهند اتم را و قدرت اتمى را وسیله‌اى قرار بدهند براى سلطه‌ى بر دنیا. قدرتهاى اتمى همه‌شان همین جورند؛ همه‌شان این را وسیله و ابزارى قرار میدهند براى اینكه بتوانند بر ملتها سلطه پیدا كنند، بر دنیا سلطه پیدا كنند. هیچكدام این معاهدات اتمىِ آژانس بین‌المللى انرژى اتمى را نه امضاء كرده‌اند، نه قبول كرده‌اند، و نه به طریق اولى‌ عمل میكنند. اینها دروغگوى واضحند. آن وقت در مورد كشورهاى دیگر بنا میكنند ایرادگیرى، نكته‌گیرى، كه به فلان بخش از معاهده، به فلان بند از معاهده، عمل نشد. قبول ندارند؛ اینها میخواهند رقیبى در عرصه‌ى نیروى اتم و سلاح اتمى در مقابلشان نباشد؛ مسئله این است.
مجامع جهانى حق ندارند این تهدید رئیس جمهور آمریكا را رها كنند، حق ندارند این را به فراموشى بسپرند؛ باید دنبال كنند، باید گریبان او را بگیرند. چرا تهدید هسته‌اى میكنید؟ چرا دنیا را به ویرانه شدن تهدید میكنید؟ چرا جرأت میكنید چنین غلطى بكنید؟ هیچ كس نباید جرأت كند بشریت را با یك چنین تهدیدهائى مواجه كند. به زبان آوردنش هم غلط است؛ ولو خودشان بگویند نه، ما نیتش را نداریم؛ اشتباه كردیم به زبان آوردیم. به زبان هم نباید بیاورند. از اظهارات اینچنینى كه تهدید صلح بشرى است، تهدید امنیت جامعه‌ى جهانى است، نمیشود به‌آسانى گذشت. ( مدیریت محترم وبلاگ: این پاراگراف به ظاهر دارد بر اهداف اولیه منشور سازمان ملل اشاره میكند. البته نه به عنوان قبول داشتن منشور سازمان ملل! عمراً!!! فردا نشنوم كسی جایی بگه آقا به منشور سازمان ملل رفرنس داده اند كه بد قاطی میكنما. حضرت آقا مطمئن هستند كه سازمان ملل كاری نمی كند این را فرمودند بیش از پیش به پوشالی بودنش پی ببرند... اینها عرض شد كه دو زاریها بیفتد كه مخاطب این بیانات به هیچ وجه صرفا ملت ایران نیست! آقا برای اون سیه پوست لاییك آفریقایی هم دارند سخنرانی میكنند انگار)
ملت ما ملت بصیرى است، ملت باایمانى است. امیدواریم خداوند متعال به بركت ادعیه‌ى زاكیه‌ى حضرت بقیةاللَّه (ارواحنا فداه) روزبه‌روز بر این بصیرت بیفزاید و ملت ما را ان‌شاءاللَّه در همه‌ى میدانها پیروز و سرافراز كند و شما جوانها ان‌شاءاللَّه در آینده‌ى نه چندان دورى، عظمت كشورتان را، پیشرفت كشورتان را، و نیاز همین ابرقدرتها را به خودتان حس كنید و ببینید.

 رحمت پروردگار به روح مطهر امام بزرگوار و ارواح مطهر شهیدان. امیدواریم كه خداوند متعال همه‌ى شما را موفق و مؤید و منصور بفرماید.

    والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته‌


صبح یكم دیرتر از خونه رفتم بیرون كار مهمی داشتم ولی زیاد وقتم رو نمی گرفت. سوار ماشین شدم راه افتادم 5دقیقه نرفته بودم كه دیدم لاستیك ماشین پرت پرت صدا میده. با دست زدم رو پیشونیم چون لاستیك زاپاس هم نداشتم. پیاده شدم لاستیك رو وارسی كردم دیدم پنچر نیست خدا رو شكر كردم یه تیكه مقوا چسبیده بود به لاستیك دست بردم كه از چرخ ماشین جداش كنم كه حالم بهم خورد!!! یه موش ناقابل بین لاستیك و مقوا در حدی له شده بود كه نمی شد مقوا رو از لاستیك جدا كرد! شانس ما هم زد و تیكه ای از مقوا كه دم موش بهش وصل بود اومد تو دستم... رفتم یه 4لیتری از صندوق عقب ماشین برداشتم و دستم رو شستم با لنگ هم حسابی خشكش كردم ولی باز هم ناخودآگاه دستم رو به جایی نمی زدم... حالا جدا از نجاستش كه اعصابم رو داشت خورد می كرد، كثافتش هم مزید بر علت بود كه به نزدیكترین سرویس بهداشتی پناهنده بشم... با خودم گفتم خوش به حال جسممون كه تا كثیف میشه، میفهمیم و تمیزش می كنیم.. كدورت روح رو كجا تمیز كنیم؟!

"قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): مجالس علما كه برای علم انتخاب شده را غنیمت بشمارید. یعنی این مجالس، باغی از باغهای بهشت است. بعد میفرمایند: این مستمعین، در مقابل گوینده كه مینشینند گناهانشان آمرزیده میشود و ملائك برای آنها استغفار میكنند. خداوند؛ عالم، متعلم، ناظر و محب ایشان را می آمرزد... آیا جا ندارد كه با طلا این حدیث را بنویسیم؟!" آیت الله حق شناس (رحمت الله علیه) چهارشنبه 19/4/70 میان نماز ضهر و عصر




همه پیوندها